dünya şiirinde terk edilme eylemini bu kadar güzel dizelerle anlatan başka bir şiir bilmiyorum.
bilerek mi yanına almadın giderken başının yastıkta bıraktığı çukuru güveniyordum oysa ben sevgimize vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar beni senin gibi bir de annem terketmişti ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur
beyoğlu'nda bir mahalle. aynı zamanda bir diziye de ismini vermiş durumda.
ben de "değişik bir konuymuş" diyerek bu diziyi izlemeye başlayıp, sonra ne kadar cıvıttıklarını gördüğüm halde, başladığı işi yarım bırakmayan biri olarak, izlemeye devam edenlerdenim. yani bir nevi "bitse de gitsek" durumu... favorim vartolu sadettin. gerisi, oyunculukları iyi olsa da, rolleri pek beni sarmayan insanlar. gerçi arada yamaç koçovalı ve cumali koçovalı da eğlenceli olabiliyor.