türkiyede henüz çok fazla örneği olmasa da, uzakdoğu ve Avrupa mimarisinde kullanım şekliyle aslında son derece estetik yapılar ortaya çıkıyor brüt beton sayesinde.
kalıp işçiliği ve malzemesinde yaşanacak zaman*maliyet kaybı (müteahhit karını alta çekeceğinden), türkiyede brüt beton konusunda yeterli sayıda bina görünmesi önündeki en büyük engel muhtemelen.
açıkçası tayrot deliklerinin nizami şekilde çıkartılacağı uygulamayı yapmak dahi ayrı bir zaman kaybı, ki bunun için kendine has yöntemler geliştiren ando gibi mimarlar da mevcut.
ışık, su ve betonarme yanyana geldiğinde modernizmin en güzel örneklerini yakalamak mümkün kısacası -tahmin edilenin aksine.
alvaro siza, tadao ando, türkiyeden behruz çinici gibi ustalar, mimariyi doğru form ve malzemeyle yorumlayarak sanat haline getirmiş mimarlar ve beton mezarlığına dönmüş istanbul gibi kentlerin kıyısında köşesinde bu ustaların eserlerinden feyz alınmış binalar görmenin kimseye bir zararı olmazdı sanırım.