1993'te kurulmuş, '95'te nordavind albümünü çıkarttıktan sonra dağılmış norveçli folk metal grubu.
böyle bir tanımla girince, kötü bir grup olduğu için birkaç yıl içinde dağılıp yok olduğu anlamı çıkabiliyor. aslında durum, bunun tam tersi: darkthrone'dan bildiğiniz fenriz ve satyricon'un her şeyi satyr'in "norveç hikayeleri ve mitlerinden oluşan bi' folk albümü yapalım ama biraz farklı bi' şey olsun" fikriyle storm'un ilk tohumları atılıyor. fenrix o dönemlerde a blaze in the northern sky ile birlikte ünlenmiş, satyr ise, satyricon'u kurma aşamasına henüz gelebilmiş. bir kadın vokal arıyorlar: folk kültürü olsun, kendi yörelerinin hikayelerini, masallarını bilen birsin. the 3rd and the mortal'da ses getirmiş kari rueslatten'i gözlerine kestirip planlarını anlatıyorlar. kari mutlu oluyor ve gruba dahil oluyor. kari'nin tek istediği, sözlerde fazla şiddet olmasın, özellikle dine hakaret sularına bulaşılmasın (fenriz de, satyr de dönemin sıkı anti-hristiyanları). stüdyoda şarkıları kaydediyorlar, albüm mikaja gönderilecekken kari sözlerin değiştirilmiş olduğunu fark ediyor. kızıyor ama bi' şey de yapamıyor. albüm bu şekilde çıkıp ses getiriyor.
kari'yi şaşırtan kısım, birkaç şarkı sözünde yer alan oldukça sert sözler. şimdi bile en iyi folk metal şarkılarından sayılan oppi fjellet 'teki "...a horrifying death to every man/ who doesn't hail our fatherland" ve "...if you ever smell the christian man's blood/ up in the mountains, up in the mountains/ then get your axe and chop them down/ up in the mountains, up in the mountains" sözleri bunlardan biri mesela. tam fenrizlik işler. kari uzun bir süre utandığını ve hayatının en büyük hatasını storm'a katılarak yaptığını söylemiş. bu arada, kari'nin oppi fjellet'de vokali bulunmuyor. noregsgard 'da geri vokali var, intro'dan sonra giren mellom bakkar og berg 'de o çok eleştirilen ama kulakta nefis bir tat bırakan ağlak vokalinin bütün sınırlarını gösteriyor, langt borti lia 'yı sıfırdan nefis bir folk metal eseri haline neredeyse tek başına getiriyor ve lokk 'la birlikte de norveççenin nimetlerini önümüze seriyor. kari'ye adeta piçlik yapan fenriz ve satyr'in bu olayla ilgili açıklama yapmadıklarını hatırlıyorum. gerçi, hoş; yapsalar ne diyecekler ki? "evet, kandırdık ve nefis bir black-folk metal albümü yaptıktan sonra grubu toprağa gömdük. mutlu musunuz?" mu?
norveç folk metalinin unutulmaya yüz tutmuş gruplarından olan storm, tek albümde "göndere bayrağı çekmiş"tir. illa ki storm'dan daha içsel, mitleri daha yoğun işleyen norveçli bir folk grubu çıkmış veya çıkacaktır ama hiçbirinde fenriz'in aksak davul atakları, satyr'in minik sololarıyla süslediği keskin ritimleri ve tabii ki kari'nin duru sesi olmayacak. bu sıcak yaz gecesinde hüzünle titremek için idealsiniz ama storm'u unutmayanlar için kanayan yara olmaya devam ediyorsunuz.