Oyunculuklarıyla, hikayesiyle, hissettirdikleriyle haneke'nin en iyilerinden.
"Aşk nedir, nerede başlar ve biter? Aşk için ne kadar ileri gidebilir ve neleri göze alabilirsiniz?" sorularına yine ters köşe bir üslupla yanıt arayan haneke, "ben olsaydım ne yapardım" empatisiyle canımızı acıtıyor bir kez daha. Bu kez kentli aile olarak yaşlı bir çiftin mahremiyetine giriyor haneke ve hiç alışık olmadığımız bir gerçekle yüzleştiriyor bizi.
Yönetmenin beni en etkileyen filmlerindendir "aşk" ve haneke'ye bir kez daha aşık etmiştir.
bu filmin en vurucu yanı her sahnesinin çok gerçek olmasıdır. evdeki herhangi bir eşyanın yerinden tutun da, karakterlerin verdiği her tepkiye kadar gerçektir. bu yüzden hem çok can yakar hem de çok vurucudur. evin içinde baştan beri var olan sessizliğin evrilişini izleriz bir bakıma. aşk için göze alınan ve vazgeçilen şeyin onun ta kendisi olması yürek burkucudur. haneke'yi seviyorum.