1. 3
    geçmişte yenisini almak yerine eski şişesini mahalle bakkalından ya da eczaneden doldurttuğumuz misafir zamazingosu. evet böyle bir şey vardı. seksenler-doksanlar bir garipti. şimdiki gibi dört yandan plastiğe boğulmadığımız zamanlardı, tüketim şekli hemen her şeyi kullanıp atmaktan ziyade geriye kalan ambalajını da değerlendirme üzerineydi ve elbette kolonya şişeleri de camdan yapılmaydı. misafir gelmeden hemen önce evde azalmış ya da bitmiş kolonya şişesi çocuğun eline tutuşturulur, bir koşu bakkala ya da eczaneye dolum için gönderilirdi zira misafir geldiğinde şeker ve kolonya tutmadan olmazdı.

    kolonya doldurma cihazları vardı. çocuk aklımla bana çok bilimsel bir aletmiş gibi gelirdi. içinde renk renk kolonyaların olduğu yan yana dizilmiş üzerinde pompalar, bilmemne ölçekleri, borular olan şişman şişeler sanki bakkala değil de bir laboratuvara aitmiş gibi görünürdü şöyle bir şey

    camdan yapılma kolonya şişeleri ise fazla minik bir evlat olan benim için ağır bir eşyaydı ve annem iki defa beni bu göreve gönderip ikisinde de kırık kolonya şişesinin kapağıyla döndüğümü görünce vazgeçmiş, dolum işlemlerini kendisi yapmaya karar vermişti. daha ilginç olanı bu aletlerin nasıl kullanıldığını hiç göremedim. tezgaha boyum yetişmezdi ve lanet bakkal kaşla göz arasında bir şeyler yapıp doldururdu hep.

    bir de misafirlikte annemlerin ellerine, nedense benim de kafama dökerlerdi bu zımbırtıyı. bir de bana farkettirmeden sırf pisliğine bunu yapan bir abla vardı ki kendisi yüzünden kaç defa kafamdan dökülen kolonya gözlerimi yakmıştı. karşıma geçip gülerdi bir de dengesiz. limonlusu özellikle çok yakardı gözümü. ama hepsinden öte şu tütün kolonyasının kokusu hala sinirlerimi bozar.

    şimdilerde cam şişe kolonyalar nadir olsa da mevcut ama dolum yapan bir yer var mı bilmiyorum, sırf nostalji olsun diye değil, şu aletin kullanım şeklini görmek için evdeki ağır cam şişeyi kolonyalatmak istiyorum. derde bak, aklım fikrim yerinde değil demek...
    #112877 the fool | 1 yıl önce
     
  2. tümünü göster