dünkü konyaspor maçından sonra aşağıdaki yazacaklarım kafamda daha çok netlik kazanmaya başladı. öncelikle dünkü futbolu kötüydü, maç konyanın hakkıydı demek istiyorum.
özellikle gordon mille döneminden sonra suskunluğa yattığı için çoğu kişi tarafından kardeş kulüp görülüp küçük düşürülen takımın son zamanlarda başarıya ulaşmasından sonra, beşiktaş taraftarı dışındaki çoğu kişinin (herkesin demiyorum) nefretini kazanmış spor kulübü. yani düşman takımı gibi görmeye başlıyorlar, özellikle anadolu takımları yunan takımı gibi görmeye başladı. diğer 2 büyük takımın bazı taraftarına zaten diyecek söz bulamıyorum. sanki beşiktaş varlıkları için bir tehdit oluşturuyor. yazıktır, bu takım da bu ülkenin takımı. senelerce ne eziyetler edildi bu takıma. 2003 yılında tam ivme yakalayacakken önüne taş koyuldu, hep yetim bırakıldı. şimdi başarıya ulaşmaya başlayınca yandan medyası olsun, fanatik diğer taraftarlar olsun hepsi takımın üstüne gitmeye başladı.
ülkemizde iyi gidenin ayağını kesmek farz olmuş, kimse kendi sorunlarına bakmayıp iyi gidenin yolunda çukur açmaya çalışıyor. dün sahaya atlayan beşiktaş taraftarı olsa, o kelebeği bizimkilerden biri atsa gazete manşetleri galibiyeti değil onları yazardı. ama şimdi bakıyoruz, bütün manşetler sadece konyanın galibiyeti üzerine, sanki hiç olay çıkmamış gibi.
neyse yazı iyice zıvadan çıktı bağlamak lazım. spor üzerinden nefret oluşturmamak lazım. ingilizler gibi maçı izleyip barda birbirine şaka yaparak geçiştirmeyi bir türlü öğrenemedik...