sığ fikirlerimi ve ön yargılarımı da aldım geldim. İlk duyduğumda yemin ederim kafamda canlanan düşünce şu oldu: şimdi durmadan üreyen bir türüz. tenks tu bilim ve teknoloji, kısırlar da ürüyor, yaşlılar da. işin fenası artık ölmüyoruz da, herkesi sonsuza kadar yaşatmaya çalışıyoruz. şimdi bu anormal nüfusu nasıl oyalayacağız? instagram falan derken, herkes tatil, gezme tozma bağımlısı oldu. böyle herkes mekanlara gidip gezip tozup foto paylaşmaya kalkarsa ohoohooo, nasıl sığacaz her yere hep beraber. yer bitti, yer. koca gezegende ayak basıp duracağımız yer bırakmadık resmen açgözlülüğümüzden. o zaman sanal bir "yer" "gezegen" "evren" yaratalım; herkes, özellikle de çalışmak zorunda olan biz köle kesim, çalışsın akşama kadar, akşam da evine gidip çoluk çocuk bağlansın metaverse. verelim orada bunlara yapay bir haz. ne kendilerine yapılanlara karşı çıkabilsinler, ne de o basit hazza karşı koyabilsinler. ayak altında dolaşmasınlar da ne bok yerlerse yesinler.
sonumuz wall-e'deki gibi yataklarından doğrulup kalkamayan tulumlara dönüyor. hak etmedik diyebilir miyiz?
t: götümüzü evden çıkarmadan konser heyecanı yaşama, tişört satın alma ve eski sevgiliyi görüp hüzünlenme vaad eden evren.