neredeyse 3 aydır gürsel aksel spor ve sağlıklı yaşam merkezi'nin çim kokusunu burnuna çekmemiş futbolcularının dünkü trabzonspor maçıyla görücüye çıktığı, hem mahalle insanının hem de taraftarlarının burnunda tütmesi son bulmuş izmir'in gururu.
yarın biricik kulübün 95. yaş günü. geçen yıllarda olduğu gibi, kulübün düzenlediği etkinlikler olmayacak. neredeyse asırlık çınar, en sessiz sedasız yaş günü kutlamasını yaşayacak. sosyal medyadan takip ettiğim kadarıyla, taraftarların çoğu da sahile inip marşlar eşliğinde haykırmaya pek sıcak bakmıyor; onca insanın içine girmeye şüpheyle yaklaşıyor. kulüp de salgın sebebiyle pr ve marketing dallarını ikinci plana itmiş, her sene 14 haziran'da illa ki olan indirimler, promosyonlar ve yeni tasarımlar bu sene yapılmamış. halâ geçen senenin 94. yıl tişörtleri ni satıyor. belki bugün ve yarın bi' hışımla yeni şeyler satışa sunarlar, bilemiyorum altan (şimdi baktım, bu ve şu olmak üzere 2 yeni tişört tasarımını dün gece satışa koymuşlar).
yarın, biraz sönük geçecek bir yaş gününü kutlayacak. evlerden son ses yankılanacak marşlar, gözleri yaşartan geçmişin berbat anıları, köy kasaba takımlarıyla yapılan ve oynanan oyunun futbola hiç de benzemediği saçma sapan yıllar, yeni stadın açıldığını göremeden gözlerini bu hayata yummuş simgeler (huzur içinde yat ayı zafer ve nizam dayı ), her sene çekilen çilenin her zaman en büyük lokmasını midesini indirmek zorunda kalsa da, yüzünden eksik etmediği "aidiyet duygusuyla gelen gururlu bakış"ı bir onur nişanesi olarak taşıyan on binlerce "tek takım, tek mahalle, tek göztepe" mottosuna sahip aşık... yarının küçük bir özeti benim açımdan bu olacak, her yıl olduğu gibi.
yeni yaş gününü ben şimdiden, erkenden kutlayayım biriciğim. sen olmadıktan sonra neyleyim ben böyle hayatı. bu hayatta minimal insanlar ın göztepe'ye sahip çıkması kadar önem verdiğim başka bir şey yok. buna kimileri kof hayat kimileri boşa harcanmış yıllar kimileri de gerçek tutku diyor. her şey, 30 yıldır bu mahalleyi, bu kulübü bağrına taş basarak sevmiş benim gibi insanların, siz in de aynı tutkuyu sahiplenme umudunuzu güçlü tutmak için. şampiyonluklar, maçlar, ligler, utanç koridorları; hepsi boş.