baştan şunu yazmam gerek: progressive metal yapıp bu kadar ünsüz kalabilmiş, hiçbir albümü vasatın altına düşmemiş çok az grup var piyasada. ve tad morose halen bilinen bir grup değil. büyük festivallerde çıkmıyorlar (wacken'e katılmışlardı birkaç yıl önce, o kadar), hayran kitleleri sular seller gibi çağlamıyor. kendi halinde, küçük bir grup olarak yaklaşık 30 yıldır müzik yapmaya ve şarkılar üretmeye devam etmeleri; ve bunu belli bir seviyenin üzerinde tutmaları büyük başarı.
1 hafta kadar sonra resmi olarak satışa sunulacak son albümleri olan chapter x 'i dinledim. albüm gibi albüm olmuş. 14 şarkı, birbirlerinden kopmayan ritimler, albüm genelinde hiçbir zaman sekteye uğramayan, büyük dalgalanmalar yaşamayan bir tempo, ronny hemlin'in başarılı ve james labrie ile aşık atabileceğine yürekten inandığım güçlü vokali... yer yer power metal çizgilerine de giriyor albüm. hemlin bu hızlara da fazlasıyla alışkın olduğunu kanıtlamış. liar gibi solonun ciğerinize işleyebileceği şarkılarda vokalin geri planda kalmasını sağlamalarına da bayıldım.
"tad morose'un hayranları sular seller gibi çağlamıyor" yazmıştım ama mağarada da değiller elbette. chapter x'in en iyi şarkısı olabilecek apocalypse için bir video yapılmış (evet, daha albüm satışa sunulmadan). youtube'da yeni albüm hakkındaki yorum yapan eski hayranlarının tek eleştirisi, albümdeki sözlerin şarkılara eğreti durduğu yönünde. belki de albümün tekrar tekrar dinlenmesiyle sindirilebilecek ve ortadan kalkabilecek bir sorundur bu. biraz beklemek gerekebilir. bana hasta hasta ilaç gibi geldi ofiste ve evde.
"old school progressive metal" diye bir şey yok ama olsaydı, ilk temsilcisi tad morose olurdu bence. keşfetmek için henüz geç kalmış değilsiniz. gırla eleman değişikliği olsa da, grup halen aktif. yaptıkları progressive metal size power metali çağrıştırabilir. tad morose'a benzeyen bir power metal grubu keşfetmek istiyorsanız, grup elemanlarının bir de yan projesi var: inmoria. belki ilginizi çeker ve onu da araştırmak istersiniz.