1. 'ın şiiridir. albümünde kendisi seslendirmiştir.

    dinlemek için;
    www.izlesene.com/...
    #83976 Tukenmekte olan kisi | 7 yıl önce
    0şiir 
  2. 'ın isimli şiir kitabında yayınladığı şiiridir.

    kendi kaleminden hikayesi;
    "bu öyle değil. hannelise, alliance française'de, sıra arkadaşım bir kızdı, liechtenstein dükalığı diye ufacık bir ülke vardır ya, işte oralı. temiz, tendürüst bir kızcağız. pek beğeniyorum, boş saatlerde uzun uzun çene çalıyoruz. o sıralar yves montand'ın söylediği türküsü, yeni çıkmış, kahvelerdeki bütün otomatik pikaplarda o. hannelise fransızcayı güzelce öğrenmeyi, aklıbaşında bir koca bulup evlenmeyi tasarlıyor. o zamanlardaki ben bu işe hiç yaramam, yine kopamıyoruz kolay kolay. o kadar ki romanımdaki hilde'de, hannelise'den çok şey bulunabilir.
    işin bir de dedikodusu oldu, şiirdeki gare d'orl'ean paris'te gerçekten mevcut mudur değil midir, parmaklarına doladılar. paris'li değilim, hele o tarihlerde şehri yarım yamalak biliyordum, bir öğlesonu hannelise'yi beklerken üzerinde kocaman saat olan binayı gördüm, kız gelince neresi olduğunu sordum, orlean garı dedi, onun yalancısıyım. yalnız sonradan artık devredışı bırakılmış bir gar olduğunu, çalışırken de bu adla anıldığını öğrendim. bu da claude'un lafı. 1963'te üçüncü paris hayatımda, söylüyor. (n. akıman'ca ingilizceye çevrilmiştir.)"


    gare d'orlêan:
    www.cparama.com/...


    şu şekildedir;

    yağmurdan çıkıp geleceksin hannelise
    yağmur gözlerinden çıkıp gelecek
    bir öğle sonu paris'te hannelise
    bir kahvede grands boulevards türküsünü çalacaklar

    paris ve yapraklar sararmış etrafımda
    seine'e kanat vurup bir rüzgar geçiyor
    gare d'orleans'da saat şimdi üç diyecek
    yağmurdan çıkıp geleceksin hannelise

    gözlerine bakıp sanki mavi deyeceğim
    sanki çocuk diyeceğim
    aydınlanacaklar
    balığa çıkmış bir ihtiyar rıntımda
    suya atıp söndürecek
    cigarasını
    bir öğle sonu paris'te hannelise
    bir kahvede grands boulevards türküsünü çalacaklar

    insan kendisine rağmen yaşayamaz
    kalbimiz beyaz derken biz siyah diyemeyiz
    diyemeyiz hannelise
    sen mutlaka lichtenstein dükalığından bahsedersin
    yapraklarını döker ıhlamur ağaçları katedralin önünde
    ben içimde müstesna bir ateş bahçesi donatırım
    bembeyaz
    bembeyaz hannelise

    ağaçlar çocuk gibi ellerini çırpar
    hep uzaktan saint augustin kilisesi'nin çanları
    gare d'orlêan'da saat şimdi üç diyecek
    yağmurdan çıkıp geleceksin hannelise
    #111540 Tukenmekte olan kisi | 7 yıl önce
    0şiir