1. 1
    hayatta kalma açısından diğerkamlıktan daha iyi bir seçenek. yapabilene.
    #51968 laedri | 2 yıl önce
     
  2. 2
    kendini-sevme ile çok sık karıştırılır,
    "bencillik ve kendini-sevme, ödeş olmaları bir yana, gerçekte karşıtdırlar da. bencil kişi, kendisini çok fazla değil, çok az sever; aslında kendisinden nefret eder. üreticilikten yoksun olduğunun anlatımlarından yalnızca biri olan bu 'kendi için özen duyma' ve kendisinden hoşnut olma yoksunluğu onu bomboş ve engellenmiş bırakır. o, bunun zorunlu sonucu olarak, mutsuzdur ve yaşamdan kendi kendisini erişmekten engellediği doyumları kapmak için tutkulu bir kaygı duyar. kendisine çok fazla özen gösterir gibi görünür, ama aslında yalnızca kendi gerçek ben'ine özen gösterme konusundaki başarısızlığını kapatıp örtmek için yine başarısız bir girişimde bulunur. freud, bencil kişinin, sanki o sevgisini başkalarından geri çekip kendi özüne yöneltmiş gibi, özseverci olduğunu savunur. bencil kimselerin başkalarını sevme konusunda güçsüz oldukları doğrudur. ama onlar, kendilerini sevme gücüne de sahip değillerdir."

    (bkz: erich fromm)
    (bkz: man for himself)
    #53241 ineedcoffee | 2 yıl önce (  2 yıl önce)
     
  3. 3
    kötülüğün kendisidir. kötülük bencilliktir.

    kendini sevmekten değil, kendi , keyfi için kimin canını yaktığını umursamamaktan söz ediyorum. bu kötülüktür, kötülük budur .

    örnek: çocuğuna kızıp hıncını başkasının çocuğuna bağırarak çıkaran insan *kötüdür . sorsan çocuğunu çok sever ama geliştirdiği onun üzerinden yürütülmüş bencilliktir. empati yapan insan bencil olamaz. kötülüğün antidotu empatidir.

    sonsuz empati kuramıyoruz. ne aklımız, ne zamanımız ne jaynağımız yeter. kısmen benciliz. bu yüzden kötü olup olmadığımız değil, ne kadar kötü olduğumuz doğru soru.
    #53243 son kurtadam | 2 yıl önce
     
  4. 4
    bencillik, eğer kişisel çıkarların gözetilmesiyse bunu hepimiz yapıyoruz zaten, farkında olarak yahut olmayarak.

    #53251 howard roark | 2 yıl önce
     
  5. 5
    bencilliğin kötülüğün kaynağı olduğunu söyleyebiliriz, şöyleki bireysel çıkarları toplumsal çıkarların üstünde tutmak topluma zarar verir, topluma verilen her hasar dolaylı yoldan bireye yansır.

    örneklemek gerekirse vergisini ödemeyen bireyler devletin yetersiz eğitim materyalleri sunmasından şikayet etmesi gibi. bireysellik toplumsallıktan önemlidir fakat toplumsal çıkarlar bireysel çıkarların üzerindedir. birey kendini geliştirmek için toplumdan sıyrılabilir ancak kendine maddi anlamda kazanım sağlamak maksadıyla toplumsal kuralları göz ardı etmemeli toplumsal faydayı gasp edip bireysel çıkarlarını gözetmemelidir. bu haksızlığı doğurur düzeni bozar gayrı meşru yolların kapılarını açar. toplumsal refah, huzur ve güven ortamı tesis edilmedikçe bireyler eşit bir şekilde yaşayamaz.

    nepotizm yani adam kayırmanın olduğu bir toplumda fırsat eşitliğinden bahsedilemez. diktanın olduğu bir toplumda özgürlükten bahsedilemez. bunlar bireysel bencilliklerden öte zümrelerin bencilliğinden kaynaklanır. oligarşik zümrelerin çıkarları toplumun çıkarlarının önüne koyulamaz. bu toplumu kutuplaştırıp ayrıştıran ve birliği bozan bir durumdur.

    bencillik bireylerde zümrelerde ve toplumlarda farklı şekillerde kendini gösterebilir. dünyanın geri kalanını umursamayıp sadece kendi ülkesinin çıkarlarını gözeten bir ulus, uluslararası sorunları görmezden gelirse dolaylı yoldan kendiside zarar görür. bencillikten kurtulup duyalı olmak ideal bir dünya kurmamız için zaruri bir ödev.
    #53349 kurtlarladans | 2 yıl önce
     
  6. 6
    kendini çok fedakar sanan insanların farkında olmadan yaptıkları şey. ama bazen bir şey oluyor, ani bir aydınlama yaşıyor insan. kendimden biliyorum.
    #54159 larden loughness | 2 yıl önce (  2 yıl önce)
     
  7. 7
    erdemlilik gösterisi yapanlar en erdemsiz kişilerdir.

    biz insanların eğer belli sebeplerden beynimiz hasar görmediyse hayattaki temel motivasyonu yaşamaya devam etmek ve mümkünse üremektir. bu önkoşuldan sonra motivasyonumuzun bencilce olup olmadığına bile girmeyeceğim. binlerce yıl mağarada yaşayıp bugünlere gelen insanın temel gücü sosyal olarak gelişim göstermesidir.

    kendi varlığımızı koruruz fakat grubun diğer üyelerini de gözetiriz. çünkü onlar olmazsa hayatta kalamayacağımız fikri içgüdülerimizin parçası olmuştur. dış tehditlerin minimize edildiği bu çağda yalnızlığın mutsuzluk ve bir çok psikolojik soruna yol açmasının temelinde gizli olan da bu fikirdir.

    iyi bir evlat olmak isteriz. bu istek ilahi bir şekilde zihnimize girmez, arkasında türlü çıkarlar barındırır. takdir edilmek insana değerli olduğu sihrini yaşatır. ailesi tarafından değer gören kişi toplum tarafından da daha rahat değer görebilir.

    başka bir ülkede yaşama isteğini bencillik dışında bir olgu karşılayamaz. taleplerin hepsi kişi özelindedir. "çocuğumun geleceği" de buna dahil. uygar olduğunu düşünen kişi avrupa'da kendisini daha rahat ifade edebileceğini düşünür. bu talep anlaşılmak ve yalnızlığın kırılmasıyla ilintilidir. azınlık olduğunu hissetmek özellikle ülkemiz gibi sorunlu ortamlarda tehdit unsurudur.

    uzun süreli ilişkide eşiniz sizi aldattığında üzülürsünüz. bu üzüntünün sebebi 2 kişinin cinsel olarak birbirini tatmin etmesinden değil sizin bu iş dolayısıyla değersizleştirilmenizdendir. dolandırılmak nasıl utanç getiriyorsa bu da aynı hissi yaşatır. olay sizin aşağılandığınızı düşünmenizle sonuçlanır.

    güzel veya zeki ya da parası olan insanları ararız ki soyumuz aktarım sırasında gelişsin bu örnek zaten son yıllarda klişeleşmeye başlamış durumda.

    insan bencildir. kahramanlar da öyle. hepimiz kahramanlık yapmanın ne kadar "yüce" olduğu fikri aşılanarak büyüdük. hikayelerin anlatıldığı her yerde bu böyle. toplum adına kendini feda etme erdemini göstermenin ödülü takdirlerin en üstününü elde etmek olduğu gibi ölümsüzlüğün anahtarlarından biridir.

    bir çok örnek verilebilir ama meramımı aktarabildiğimi düşünüyorum. evet benciliz sen ve ben. kabullenmenin vakti geldi de geçiyor.
    #150859 olabilir | 4 ay önce (  4 ay önce)
     
  8. 8
    kişisel olarak bakıldığında, gizli bencillik olarak özetleyebileceğim kısmı hem çok sinsi hem de karşıdakini doğrudan aptal yerine koyma anlamına geldiği için en tehlikesi olan kişilik zıttırısı.

    konu x olsun. a ve b bu konu hakkında konuşuyorlar diyelim. b, x ile ilgili saf bilgi verip bu x'in dallanıp budaklanabileceği, x'in alt kümesi olduğu çapı daha büyük bir konu ile ilgili bildiklerini anlatıyor. kişisel bir fikir henüz yok. tam bu sırada, a konunun göbeğine dalıp "ben de x'i şöyle kullanıyorum, böylece kendimi iyi hissediyorum. zaten x benim ilgi alanım, x'i kullanıp şöyle şöyle yaptım, bunları başardım. umarım ileride de x alanında bunları yapacağım. kendime güveniyorum" gibi aslında tamamen kendisini öven, konunun x veya y olmasının söylediği hiçbir şeyi değiştirmeyeceği şeylerden bahsediyor. b ise, konudan sıkılıyor, sessizleşiyor, "hee, iyi o zaman" gibi geçiştirme cümleleri kurarak ortamdan kopuyor. a yaptığından bihaber değil ama b'nin konudan koptuğunu anlamıyor ve devam ediyor: "aslında x ile ilgili şöyle bir projem de var. bunu zaten var olan yeteneklerimle birleştirip şunları yapmak da hayallerim arasında yer alıyor. x benim için çok önemliymiş be, şimdi fark ediyorum =)" diyerek zaten b'nin ilgisi çoktan kaybolmuşken, konunun üzerine mum dikiyor. b, a'nın körkütük bir bencil olduğunu bu kadar geç anladığı için usul usul kendine küfrederken, a konuyla alakasız hayallerinden bahsetmeye devam ediyor.

    yukarıdakine benzer bir durumu belki de onlarca kere yaşamışsınızdır. örnekteki a'nın süzme bir egoist olduğu, konu ne olursa olsun; konuşulan konuyu çevirip sadece kendini övmeye çalışacağı, ortamdaki diğer insanların bunu fark etseler bile durumu pek önemsemeyecekleri ise yaşanılan gerçekler. doğrudan "ben şöyleyim, ben böyleyim, ben bunları bunları yapabiliyorum" demektense, kendini övmeyi bir konu içine yedirerek ortaya püskürttüğünü sandığı bencillik kırıntılarını sakladığını düşünen a'nın, ne içinde bulunduğu ortamla sosyalleşmekten ne de herhangi bir tartışma kültürünün içinde yer almanın hazzından haberi var. olabildiğince kendi başarılarını konuşmak isteyen; bu muhabbeti de, mümkünse monolog halinde ve zaten ortamda üzerine fikir beyan edilen konunun içine gömülmüş halde yapmaya gayret eden bir canlı olarak a, gizli bencilliğini fark edebilenler için "tekrar karşılaşıldığında 'merhaba, merhaba'dan öte bir muhabbet başlatılmaması gerekenler listesi"nin tepesine adını yazdırmış oluyor.

    bencil olmamaya çalışın, azıcık empati yapıverin. senin sikko başarılarını dinlemek isteseydim, herhangi bir konuyu alet etmeksizin, dümdüz bunları sorardım ben sana zaten, sayın gizli bencil. bu yüzden, ya konuşulan konu ile ilgili bilgi ver ya da lütfen sus.
     
  9. 9
    Bencil olma durumu, hodbinlik, hodkâmlık, egoistlik, egoizm, enaniyet.

    Örnek kullanım: Acının eğiticiliğini kendimize saklamanın bencillik olacağını düşünüyorum. (A. Ağaoğlu)
    #156056 tdk | 2 ay önce