21 nisan 1927'de diyarbakır'da doğan ahmed arif, 2 haziran 1991'de geçirdiği kalp krizi neticesinde ankara'da hayata veda etmiştir. anne acısı, evlat acısı, işkence acısı, aşk acısı, yasaklı olma acısı... acının pek çok çeşidini yüreğinde hissetmiş. hissettiğini de mısralarına hınçla yansıtmış bir şair. aslında şiir yazmaya ortaokul sıralarında başlamış. şiiri faruk nafiz çamlıbel dizeleriyle sevmiş. lise yıllarında ise cahit külebi, behçet necatigil, ahmet hamdi tanpınar gibi şiirimizin mihenk taşlarını hayranlıkla okumuş. ve yine o çağda tanışmış nazım hikmet dizeleriyle... o yıllarda, bir gecede on sayfaya yakın mısra kaleme aldığı olurmuş. nazım hikmet, a. kadir gibi ölümsüzlerin mısraları onu ve şiirini derinden etkilemiş. bunca dize kaleme alan şair, şiir kitabını ancak 1968'de yayımlayabilmiş. bu eser de kendisinin yayımladığı ilk ve tek kitabıdır zaten.