bu başlık kişiye özel bir başlıktır
-
"kendini sevdirme" olimpiyatları yapılsa eminim ki loki ile başa baş kapışırdık. gerçi açık sözlülük konusunda da kendisinden aşağı kalır yanım yok ama şakacı bir insan değilim. tamam arada şaka yapıyorum ama loki gibi "şakacıktan" insanların/tanrıların ölümüne sebebiyet vermiyorum.
bir de ya çok arkadaş canlısıyım ya da sosyal ilişkilerimde dışa dönük bir insanım bilemiyorum. beni uyuz edecek sebepler olmadığı sürece gittiğim çoğu yerden arkadaş edinip eve dönerim. mesela star wars: the last jedi'ın ilk gününde arkadaşlarım müsait olmadığı için tek başıma gitmek zorunda kaldım. aksilik bu ya büfeci de benim koca bir kova mısır sipariş ettiğimi zannetmiş. tek başına nasıl bitiririm diye kara kara dönüşürken (patlamış mısır sevmediğim gıdalardan biridir bu arada) aklıma yanımda oturan çift geldi ve onlara verdim mısırı. "yok olur mu ya, ama olmaz ki" demelerine rağmen zorla sıkıştırdım ellerine mısırı ve sonra tanışıp arkadaş olduk (tabii benden korkup arkadaş olmuş olma ihtimalleri de yüksek, düşünsenize manyağın biri zorla patlamış mısır veriyor size).
bugün de öğle yemeğimi bir avm'de yiyeyim dedim. yine aksi gibi oturacak yer kalmamıştı ama bir tane adam tek başına oturuyordu. sohbet ede ede yemek yedik birlikte. belki adam için de güzel olmuştur.
bazen böyle yapınca şehirlerarası yolculuklarda zorla sohbet etmeye çalışan amcalar gibi hissediyorum ama ne yapayım, ben de böyle bir insanım... sanırım yaşlanınca o amcalardan birisi de ben olacağım.