Devlet iflası, tarımda verimsiz yıllar ve neden olduğu açlık, 1787’de başlayan ticari-endüstriyel kriz Fransız Devrimi’nin kaçınılmazlığını belirleyen ana çelişkilerdi. 1788-1789 yılları arasında ülkede devrimci durum meydana geldi. Bir kısım Fransız taşralarını kapsayan köylü ayaklanmaları kentlerdeki pleblerin müdahaleleri ile bir araya geliyordu. Monarşi, mevzilerini eski yöntemler ile elde tutamaz hale gelince tavizler vermek durumunda kaldı; 1789’da ayan meclisleri kuruldu, ardından 1614 yılından beri toplanmayan États généraux (Genel Meclis) yeniden kuruldu. 5 Mayıs 1789’da Genel Meclis (Etats Generaux) oturumu açıldı. 17 Haziran milletvekillerinin kongresi kendisini ulusal kongre, 9 temmuz’da ise kurucu meclis ilan etti. Monarşinin kurucu meclisi dağıtmak için açık hazırlıklara girişmesi Paris’teki 13-14 temmuz ayaklanmasına istemeden sebep olmuştur.