1. 1
    nazım hikmet'in memleketimden insan manzaraları kitabında yer alan isimsiz şiirlerinden biridir. şiirin ad bölümüne bu nedenle şiirin ilk dizesini yazdım,


    haydarpaşa garı'nda
    1941 baharı'nda
    saat on beş.
    merdivenlerin üstünde güneş
    yorgunluk ve telâş
    bir adam
    merdivenlerde duruyor
    bir şeyler düşünerek.
    zayıf.
    korkak.
    burnu sivri ve uzun
    yanaklarının üstü çopur.
    merdivenlerdeki adam
    -galip usta-
    tuhaf şeyler düşünmekle
    meşhurdur:
    "kâat helvası yesem her gün" diye düşündü
    5 yaşında.
    "mektebe gitsem" diye düşündü
    10 yaşında.
    "babamın bıçakçı dükkânından
    akşam ezanından önce çıksam" diye düşündü
    11 yaşında.
    "sarı iskarpinlerim olsa
    kızlar bana baksalar" diye düşündü
    15 yaşında.
    "babam neden kapattı dükkânını?"
    ve fabrika benzemiyor babamın dükkânına"
    diye düşündü
    16 yaşında.
    "gündeliğim artar mı?" diye düşündü
    20 yaşında.
    "babam ellisinde öldü,
    ben de böyle tez mi öleceğim?"
    diye düşündü
    21 yaşındayken.
    "işsiz kalırsam" diye düşündü
    22 yaşında.
    "işsiz kalırsam" diye düşündü
    23 yaşında.
    "işsiz kalırsam" diye düşündü
    24 yaşında.
    ve zaman zaman işsiz kalarak
    "işsiz kalırsam" diye düşündü
    50 yaşına kadar.
    51 yaşında "ihtiyarladım" dedi,
    "babamdan bir yıl fazla yaşadım."
    şimdi 52 yaşındadır.
    işsizdir.
    şimdi merdivenlerde durup
    kaptırmış kafasını
    düşüncelerin en tuhafına:
    "kaç yaşında öleceğim?
    ölürken üzerimde yorganım olacak mı?"
    diye düşünüyor.
    burnu sivri ve uzun.
    yanaklarının üstü çopur.

    denizde balık kokusuyla
    döşemelerde tahtakurularıyla gelir
    haydarpaşa garı'nda bahar
    sepetler ve heybeler
    merdivenlerden inip
    merdivenlerden çıkıp
    merdivenlerde duruyorlar.
    #7245 ma icari | 3 yıl önce (  3 hafta önce)