post traumatic stress disorder

  1. 1
    türkçesi "travma sonrası stres bozukluğu" olan, kısa hali ptsd olarak kullanılan bir çeşit mental hastalık.

    kişinin yaşamış olduğu ruhsal travmanın ardından ağır depresyona bağlı aşırı kaygı, olay anını tekrar yaşama, olay ile ilgili anıların sık sık tekrarlaması, uykusuzluk, kabuslar, yeniden aynı olayı yaşama korkusu, ufak gürültülere büyük tepkiler verme, çevreye ve sosyal yaşama karşı duyarsızlaşma, geleceğe ait beklentilerin yok olması gibi belirtilerle baş gösterir ve yaşam kalitesini yerlere çekebilir.

    genellikle yaşanan travmatik olayın devamında haftalar içerisinde düzeldiği söylenmektedir ancak bazı bünyelerde aylar hatta yıllar sürdüğü bilinmektedir. örneğin 80 yaşın üzerinde 2. dünya savaşı gazilerin bazıları halen bu hastalığın izlerini taşımaktadırlar.

    en sık hissedilen duygu ise "yaşadıklarımı kimse anlamayacak" kaygısıdır. ne yazık ki doğru bir önerme olduğunu düşünüyorum zira yaşananları aktardığım kişilerin büyük kısmı anlamak bir yana tepki dahi veremiyorlar. nasıl tepki verilir ben bile bilmezken, başkalarının ne demesini beklediğimi de bilmemek saçma evet, neyse... siz yine de anlatın, elbet anlayan çıkıyor. dilerim kimse yaşamasın...

    anti-depresanların ya da uyku haplarının kişiyi bitkiye çevirmekten öte bir iyileştirici etkisi bulunmadığını üzülerek belirtmek isterim. örneğin çorba kasesinin yanında duran kaşığın işlevini unutup dakikalarca "bu neden burada" diye düşünüp annemin sesiyle kendime gelmişliğim var. ilaçlar zihni bulandırmaktan öte yavaş yavaş iq düşürüyor kanaatindeyim. ayrıca yaşananları unutmaya çabalamak, görmezden gelmek de bir çare değil. bol bol hatırlamak ise olayı yeniden yaşamak anlamına geldiğinden gereksiz bir paradoksun içinde sürüklenme ihtimali de oldukça yüksek.

    meditasyon ve açık havada yürümek, doğaya karışmak iyi geliyor ancak yaşanan tedirginlik hissini tamamen yok etmiyor. yine de bundan 8 ay önce sokağa dahi çıkmaya çekinirken şimdi şehirler arası yolculuk yapabilecek öz güveni geri kazandığım için daha iyi olabilirim. ancak bir an çok iyi hissederken aniden anlık bir flashback ile bambaşka bir ruh haline bürünme durumu ise en can yakan kısmı. tamamıyla iyileşip topluma karışabilen insanları gördükçe içimi bir umut kaplıyor elbet. yarınlar güzel olmalı...
    #70400 the fool | 7 ay önce