efsane müzikleri bir yana, klipleri, kafa yapıları ve bazen de filmleriyle sistemi çatır çutur mükemmel derecede zekice eleştiren müzik grubu.
ben pink floyd'un hiçbir zaman sadece müziklerine kitlenemedim. müzik grubu olmalarına rağmen, yaptıkları müzik sadece diğer işlerinin bir arka fonu gibi geldi hep.
özellikle roger waters'ın kafa çizdirecek derecede düşündüren ''the wall'' filmi.
bu grubu anlayabilmek için cidden onların kafasına yükselebilmek gerekiyor. zira albümlerindeki, kliplerindeki grafikler, görseller ve temalar anlaşılması çok güç şeyler. o yüzden biraz anlatayım ufak ufak;
toplumu şekillendiren, otoriter ya da despot güçleri temsil eder. öte yandan hem otorite sahiplerinin hem de baş kaldıranların duvarı yıkmak için kullandığı güçtür çekiçler.
kliplerinde tuğlaların her birinin üzerinde bireyin karşılaştığı acılar, zorluklar, sıkıntılar yazıyor. ve hepsi birleştiğinde duvarı oluşturuyor. yani hayatı simgeliyor.
toplumların oluşturduğu eğitim sistemine, yarattığı saçmalıklara karşı ses çıkarmayıp, görmeyen insanları simgeliyor. genelde çocuklar ve öğrenciler üzerinde kullanıyorlar.
sistemin yendiği, kendi kendini yiyip bitiren ve her şeye karşı tepkisiz olan insanları simgeliyor.
bu ve bunun gibi onlarca simge var kliplerinde. hatta canlı performanslarındaki seçtikleri sahneler, yaptıkları konseptler bile çok şey anlatıyor aslında.
sanılanın aksine, pink floyd asla ırkçı ya da faşist bir grup değildir. daha çok birey olarak yalnızlaşma, kendi soyut dünyamızda kaybolmaktan bahsederler. ve oluşan duvarların, savaşa, ırkçılığa yol açacağını anlatırlar.
grubun en öne çıkan üyesi hep roger waters olmuştur. (bkz: roger waters)
bunun sebebi de ''the wall'' albümünün çoğunu tek başına oluşturmuş olmasıdır. ayrıca aynı isimdeki filmi de çok etkilidir.
adamın kafa yapısı cidden grubun olayı haline gelmiş bir süre sonra.
genel olarak bu kadar ünlü ya da ''overrated'' dediğimiz sıfata sahip olsalar da şuan için, pink floyd her zaman efsane olarak kalacaktır muhtemelen. ne kadar ünlü oldukları ya da kazandıkları hiç bozamadı yıllarca gidişatlarını. hep anlatmak istediklerini anlatıp, sistemi, eğitimi, başımızda tepinenleri hayvan gibi eleştirdiler cesurca. ama sadece eleştirenlerin, bu sıkıntıyı çekenlerin anlayabileceği dilden.
ayrıca ''another brick in the wall'' klibindeki, öğrencilerin sıraları yakıp, okulu talan edip bastığı isyan hep içimde ukde kalmıştır. hep yapmak istemişimdir.