Şuan içimden yazmak geliyor daha sonra olmaz. Dertliyim yine. Sıkıldım hayattan. İş hayatında çok zorluk çekiyorum. Duygusal ve profesyonel ilişkiyi dengeleyemiyorum. Çok tecrübesizim. Bir şeyi doğru ve güzel yapınca takdir bekliyorum nedense. Beklememek gerektiğinin farkındayım sözlük. Kendimi verecek şeyler mi bulmalıyım? Kariyer? Hobi? Sosyal sorumluluk projesi falan? Bir şekilde iş dışında kafamı dinlendirecek şeyler bulmalıyım sözlük. Özel hayatımda da mutlu değilim. Sürekli yaptığı şeyleri göze sokmaya çalışan insanlardan nefret ediyorum. İstediğim insanlarla takılamıyorum oldukça dandik bir kitleyle beraberim. Kötü durumdayım. Asla mutlu değilim mesela beni ne mutlu ederdi diye düşündüğümde, gerçekten bana uygun, karakter olarak temiz, kültürlü, birikimli, iyi bir arkadaş ve aile çevresi olan biri mutlu ederdi, ama aynı zamanda bu erkeğin bana sadık ve beni çok sevmesi de gerekirdi. En ama en kötüyü düşünüyorum. Mesela "en kötü durumda olduğunuz zamanda hayatınıza bir insanın girmesi ve o insanın da size rol yapması olurdu" sanırım. Bunun sonuçlarını düşünmek dahi istemiyorum. Neyse ki bu durumda değilim. Zaman sana diyorum geç ve güzel şeyler getir artık lütfen. Ama artık biraz daha zor her şey sözlük.