benim müzik zevkime göre "green day varken, neden kurulmuşlar ki?" eleştirisini yapabilirim goldfinger'a karşı parmağımı sallayıp. bunun nedeni ise, yeni hiçbir şey yapmamaları. aynı iç bayıcı riff'ler, uzata uzata şarkı söyleyen aynı vokal tarzı... hiç benlik değil.
son albümlerini dinleyebildim ben. böyle güzel bir kapak yaparsanız, beklenti de büyür, hayaller de arşa çıkar. bizim athena'yı seven kitle kendilerine bayılacaktır. iyi yönleri yok mu hiç? olma mı hiç? tijuana sunrise'daki saksafon kullanımı, put the knife away'deki sex pistols etkileri ve don't let me go'daki raggae esintileri oldukça hoş. ama 13 şarkılık koca albüm için yazabileceğim olumlu şeyler sadece bunlarla sınırlı kalıyor. puddle of mudd'tan biraz esinlenseydiniz bari. o da yok.
athena seviyorsanız, green day sizin için baş tacıysa, bir şans verebilirsiniz. geri kalan kitle için ise "uzak durun" diyebilirim.