1. seksenlerin sonlarıydı belki. belki de doksanların başları. çok hatırlamıyorum. burada bulunan pek çok kişinin henüz doğmadığı zamanlardı, orası net.

    bodrum katta bir evde oturuyorduk. anne öğretmen, baba memur. özal'ın ortadirek dediği ailelerdendik. o zamanlar çok iyi değildi devlet memuru maaşları. biz de ancak öyle bir ev bulabilmiştik kendimize.

    aile apartmanıydı. üst katta ev sahibinin damadı, onun üstünde de ev sahibi oturuyordu. ev sahibinin bir de yirmili yaşlarının sonlarına yaklaşmış kızı vardı. feride...

    apartmanın merdivenleri dışarıdandı. hani böyle bir apartman kapısıyla girilmiyordu üst katlara. dışarıdan, basamaklarının arasında boşluk olan bir merdiven vardı. benim için en güzel anlar, feride ablanın etek giyerek o merdivenlerden inip çıktığı anlardı.

    bahçeli bir binaydı. evin alanından çok daha büyük bir bahçesi vardı. bahçede de iki üç tane derme çatma bina. birisi kömürlük, birisi garaj, birisi depo. o evi çocukken sevme nedenlerimden birisi de o bahçeydi. ve o binalar. biraz daha büyüyünce ilgimi çekmez olmuşlardı ama o sırada hayatımın en unutulmaz anlarından birisini o garajda yaşayacağımı bilmiyordum.

    bir gün ben bahçede otururken feride abla yanımdan geçip garaja gitti. üzerinde çiçekli bir elbise vardı. ve o çiçeklere uygun güzellikte kokan parfümü arkasından görünmez bir iz bırakmıştı. çok güzeldi feride abla. siyah dalgalı saçları, bembeyaz kar gibi teni vardı. gözlerine bakmaya çekinirdim genelde ama onların da koyu kahverenginin en güzel tonunda olduğunu biliyordum. hele o gamzeleri...

    ben böyle düşüncelere dalmışken, bana seslendi. "efendim" dedim. "garaja gelebilir misin, yardım lazım" dedi. hemen kalkıp koştum. garajın kapısının önündeydi, eliyle içeriyi işaret etti. girdim. peşimden girip kapıyı kapattı ve kilitledi. şaşkındım. "sen benim bacaklarıma mı bakıyorsun?" dedi. dilim tutuldu. ortam loş olmasa kıpkırmızı olduğumu görmemesi imkansız olurdu. "cevap ver?" dedi. ne olursa olsun diye düşünerek "evet" dedim. "peki dokunmak ister misin?" derken bir adım geri çekilip eteğini yukarı doğru çekmeye başladı...

    gerisi? gerisi malum, uyanmışım.
    #37808 larden loughness | 8 yıl önce
    10anket