Bir yıla yakındır yeni motto'm, bir konuda darıldıysam, bana ayıp edildiğini düşünüyorsam, birinin beni aptal yerine koymaya çalıştığını, şark kurnazlığını fark ettiysem bunu yerinde, zamanında dile getirmek ve yoluma öyle devam etmek. Eğer benim için küçük bir şeyse dile bile getirmeden yoluma devam etmek ama bir nebze bile olsa duygularım dalgalandıysa bunu artık içime atmamak.
Bir yıl önce kendi kendimi kanser ettiğimi düşünüp çok üzülmüştüm. Bu yıl, kimsenin ve hiçbir şeyin benim ruh ve beden sağlığımdan önemli olmadığını düşünüyorum. Benim canım sıkılacağına, ben içime atıp hüzünleneceğime, canımı sıkmaya çalışan, nasıl olsa içine atar ses çıkarmaz o diye kanıksayanlar üzülsün, kendi eylemlerinin ve tercihlerinin sonuçları üzülmeyi gerektiriyorsa ben bunu engellemek için artık bir şey yapmıyorum.
"Hiç kimse, hiçbir şey, benim sağlığımdan ve esenliğimden önemli değil. Herkese gereken şekilde davranmalı."