tam olarak garip sayılır mı emin değilim ama annemler yıllarca bana dalağın insanlarda değil, ineklerde olduğuna inandırmışlardı.
prematüre bir bebektim ben, 1 ay erken doğmuşum. devamında da hep çelimsiz zayıf bir çocuk olmuşum. 8-9 yaşlarımdayken bir gün, annemler yine beni yürüyerek bir yere sürüklüyorlar, hızlarına yetişmekte zorlanıyorum, karnıma bir ağrı saplanıyor ve durup, “dalağım şişti” diyorum. nereden duyduysam öyle bir lafı. annem de yetişecek ya bir yere, "saçmalama insanlarda dalak olmaz. dalak ineklerde olur" deyip, çekiştiriyor beni. aa... bana bir kal geliyor tabii. nasıl ya? sesimi çıkarmadan yürümeye devam ediyor ve bu bilgiyle büyüyorum.
neyse, gel zaman git zaman, okulda organları öğreniyoruz. hoca gösteriyor, karaciğer, böbrek, dalak, mide, bağırsak.... dur bir dakika, başa al biraz. ne dalağı yav? insanda dalak olmaz. annem öyle öğretti bana? *
Allahtan ukala bir çocuk değilim, elimi kaldırıp, insanlarda dalak olmaz, annem öyle dedi deyip bütün aileyi rezil etmiyorum. bozuntuya vermeden günüme devam ediyorum. sonra bir güzel insan vücudundaki organları ezberliyorum. bilim merakım o anda doğmuş olabilir aslında, emin değilim.
ama annemin buna cevabı şöyle oluyor. kabul etseydik eğer, o zaman hiç hareket ettiremezdik seni. * he ya anne, cahil ama fit olsun çocuğum.