gülseren'in deliliği bu kadar ağır bir travmadan kaynaklanmasaymış da genetik sebepli olsaymış, yine de gayet güzel bir yapım olurmuş; ancak bizim topraklarda meşru bir mağduriyet, mağdurla empati yapabilmemiz için ön koşul gibi olduğundan konuyu tecavüze bağlamayı tercih etmiş sanki çağan ırmak. böylece gülseren'in öyküsü daha çok etkilemiştir birçok izleyiciyi, eminim. öyle ya da böyle, gayet etkileyici bir öyküydü.
bu dünyada hiç olmaması gereken egemen'in bir orada, bir burada, tutunamadan yaşamaya çalışması gerçekten yürek burkuyor. peki umay "tamam gidelim" deseydi? diyemezdi, gerçekçi olmazdı o zaman; ama ya deseydi?
filmin sonunda, gülseren ve egemen'in motosikletle uçurumdan uçtuklarını hayal ediyorum.
thelma & louisevari bir son. ama suya değmiyorlar hiçbir zaman. benim dünyamda, gülseren ve egemen, öyle havada asılı keyifle uçarlarken zaman duruyor.
--
spoiler --