bunların ne kadar seveni varsa bir o kadar da sevmeyeni vardır. ben strat'a bir türlü ısınamadım. hele o neck pickup pozisyonu yok mu... bana gitar çalıyormuşum gibi gelmiyor. bu da ne demekse artık.
bir de hiçbir zaman strat çalarken bir tele, les paul ya da sg çalarken ulaştığım alev alev olma noktasına ulaşamadım. tele'de alırsınız o meşhur bridge pickup'ına, çaldığınız en basit pentatonik ifade bile birden ''smoky blues lick'' oluverir. les paul'da düzeyli bir delay, compression ve bir tık fuzz ile saykodelik tanrı olabilirsiniz. tamam, stratler de böyle post rock tarzı atmosferik müziklerde bir numara. hatta bence strat en güzel sound'una strymon tarzı bir reverb, delay ve dengeli bir chorus efekti ile kavuşuyor. tek sevdiğim strat sound'u bu benim.
ps: aynı zamanda o whammy bar da ne zaman çalsam akort kaçırttı. tele ile akort kaçırmam için gitarı duvara falan fırlatmam gerekiyor.