-
kimsenin üzüntüsüne üzülmüyor, mutluluğuna ortak olmuyorum. Robot gibiyim, taştan buzdan kesme bir heykel gibiyim adeta. Ne akrabalar, ne ana baba umrumda. Kimseye ihtiyaç duymuyorum, hiçbir şey ya da kimse, yeri doldurulamaz değil hayatımda. Bu bir itiraf mı evet, mutsuz muyum, hayır, bilakis son derece mutmainim.