kanada'da yapilan versiyonu da tatlidir. bizim damak tadimiza gore yemegin yaninda yemek mumkun olmaz haliyle.
bununla ilgili yazilmis bir makalemsi buldum . amerika'nin guneyinde sekersiz, kuzeyinde sekerli misir ekmegi yapilma gelenegi olmasi acikcasi ilginc ve ulkedeki kolelik tarihine de deginiyor.
kolonilesme doneminde yerlilerden misir ekmegi yapmayi ogrenenler, daha sonra sari misirdan daha sekerli olan beyaz misir kullanmaya baslamislar. fukara olan zenciler de daha ucuz olan sari misiri kullanmaya devam etmisler ve bu gelenek boyle devam edip gitmis.
italya'daki pizza durumuna benziyor biraz. kuzeyden: venedik, verona civarindan kesfe baslarsaniz; bol malzemeli, lahmacun gibi incecik hamurlu, citir pizzalar diyarinda bulursunuz kendinizi. guneye dogru gittikce hamurun kalinligi artar, malzeme azalir; yemegin tadi degil sokaklarin les kokusu hafizanizda kalir.