üst edit: altta yazılanları görünce yazmak farz oldu. girdii kişinin kulağına hoş gelenleri dinlemesi üzerine değil, kişinin soruya verdiği cevap üzerinedir. ben odaklı gittiğinizi görmek bu klasikleşmiş sohbette nasıl fanatik bir tavra bürünüldüğünü de gösterdi. girdide ne bir türe sıkışılıp kalınması gerektiği ne de belli türlere mesafe konması gerektiği yazıyor. olay açık: bu cevap hiçbir şey ifade etmiyor.
hangi tür müziklerden hoşlandığı sorulduğunda "kulağıma hoş gelen her tür müziği dinlerim." diyen insandır.
bu cevap kadar felsefi bir cevap yoktur heralde. üzerine çok düşünülmüş ve ne tür müzikler dinlersin diyen adama çat diye servis edilmiştir. karşıdaki adam aydınlanmış; "büyük ihtimalle acıkınca yemek yiyorsun, kışın kendini sıcak tutmak için sıkı giyinmeyi tercih ediyorsun, havuza yüzmek için gidiyorsun, iş imkanlarından senin için daha cazip olanı seçiyorsun, sevdiğin diziyi son sezonuna kadar izliyorsun" gibi akıl yürütmelerle karşıdaki kişi hakkında derin düşüncelere gark olmuştur.
daha sonra oklar kendine dönmüş, "ulan ben kulağıma hoş gelmeyen şeyleri dinleyen nalet bi' adam mıyım" diye düşünerek kendini hırpalamaya başlamıştır. o andan itibaren kişinin hayatı artık eskisi gibi olmamış, olamamıştır. yaptığı her işte, attığı her adımda düşünmeye başlamış, "bak şimdi, 13. kata çıkmak için asansöre biniyorum. çünkü 13. katta. zor olur merdiven." tarzı monologlar oluşturmaya başlamıştır. haberleri gündemden haberdar olmak için izlediğini farkeden adam gündem sahibi olduğunu da öğrenmiştir. hayat bir acayip akıyordur artık.
uykuya ihtiyaç duyduğunda uyuyan, sadece uyuduğunda rüya gören bu adam; okumakta olduğu kitabın sayfalarını heyecanla çevirirken, keyif aldığı için okuduğunun ayırdına varmasıyla nirvanaya ulaşmıştır. ve gözleri dolu dolu, artık olgunlaşmış ruhu ve yaşantısıyla düşüncelerinin arasına serpişmiştir:
"kulağına hoş gelen her türlü müziği dinleyen insan, iyi ki varsın. seni tanımak bir onurdu."
edit: kulağıma hoş gelen her şeyi dinlerim diyen insan fanatikliği diye ayrı bir başlık açmayayım ben.
bazen eyvah diyorum. girdi gayet açık. kişi değil cevabın sığlığı eleştiriliyor.
kulağına hoş gelmeyen şeyleri dinleyen insanlarla dolu olsa toplum tamam derim bu cevaba. devamında da ne gibi diye sorarım.
vay anasını. ne günler ne günler.