bu hayatta yapmayı sevdiğim şeyler muhakkak ki çoktur fakat şimdi bana böyle bir soru gelse bocalarım, kem küm ederim. bildiklerimi de unuturum. tüm bunların yanında her daim bildiğim tek bir şey var: evdeki yemeklerden birazını başka bir tencereye aktarıp yemeği dışarıda bulunan kedilere, köpeklere ( bir ara şiba'mız vardı, çalışmaya başladıktan bir süre sonra şiba'yı göremedim. meğer araba çarpmış ve ölmüş, duyunca çok üzüldüm.) servis etmek oldu, oluyor, olacak. sokağa çıkmamla kedilerin kokumu alıp
yanıma gelmesi bir oluyor. bu akşam "siz çok mu acıktınız?" dedim. yanımdan kaçmadılar. belli ki acıkmışlar. tencerenin dibini iyice sıyırdım. başka canlıların doymasına aracı olmak güzel bir duygu. daha fazlasını yapabilmek dileğiyle...