Psikolojik ve hukuki olarak çocuk istismarını kabaca tanımlamak gerekirse 18 yaşından küçük olan çocuklara kötü muamele etmektir. Buna çocuk istismarı denir. İstismar en fazla bakım verenler - anne, baba, dadı, yasal vasi- tarafından uygulanır. İstismar kelimesi akla ilk tecavüzü getirse de çok başka, daha yaygın ve daha yıpratıcı çeşitleri vardır. Fiziksel, cinsel, duygusal istismar ve ihmal olarak 4 ana bölüme ayrılır. Fiziksel istismar anlaşıldığı üzere darp, vücutta ekimozlar oluşturmaktır. çocuğu çalıştırmak ve iş gücünden yararlanmak da bu kısıma girer. En yaygın olanı belki de duygusal istismardır. ebeveynin çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılamak gibi görevleri vardır. genelde çocuğa sevgi vermek ve güvenli bir alan oluşturmak bu temel ihtiyaçlar arasında görülmez. çocuğu sevgisiz bırakmak, güvensiz ortamda yetişmesine sebep olmak, onu incitecek sözler kullanmak, küfür etmek duygusal şiddettir. İhmal ise çocuğa bakmakla yükümlü olan kişilerin -anne, baba, yasal vasi- bu yükümlülüklerini gerçekleştirmemesidir. Çocuğun sürekli kirli olması, tıbbi ihtiyaçlarının karşılanmaması, sürekli yalnız bırakılması ihmaldir.
Gelelim cinsel istismara.. öncelikle bazı çok bilmiş turşuların "efenim ne istismarı, bu kelimeyle yumuşatmayın. tecavüz diyin normalleştirmeyin" sözleri çıldırtıyor beni. bak kardeşim istismarın anlamı 18 yaşından küçük insanlara karşı kötü muameledir. yani kurbanlar çocuktur, yani rıza aranmaz, tecavüz değil de istismar denmesinin sebebi "rızası vardı, o istedi" tarzı iğrenç savunmaların önüne geçmektir. Çocuğa onun anlayamayacağı, kavrayamayacağı, fiziksel gelişiminin ötesinde dokunmak, ondan fotoğraf istemek, fotoğrafları kaydetmek suçtur. çocuğun özel bölgelerine annesi hariç kimse dokunamaz. aksi cinsel istismardır. tecavüz değil cinsel istismar.
Edit: bir mesaj geldi. Sadece çocuklar istismara uğramaz diye. Ele aldığım konu Çocuk istismarı konusu fakat bunu genel bir kelime altında paylaşmışım. İçinde sürekli çocuk geçtiği için anlaşılır sandım.