Sanki bugün/bu dönemde yazılmış hissi veren fakat Bundan 3000 yıl önce yazılmış, bir Likya şairinin taş tablete kazıdığı şiir.
Bir likya şiiri
“…Beni bulamazsan üzülme,
Eşyalarımızı bulacaksın.
Kestiğim taşları, açtığım yolları,
İşlediğim heykelleri bulacaksın.
Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden,
Parmak izlerimiz değecek birbirine… ”
-Bir diğer bölümde, kaybettikleri bir savaş sonrası özgürlüklerini kaybetmektense toplu olarak bir ateşe atlayıp intihar ettiklerini anlatır-
"Evlerimizi mezar yaptık, Mezarlarımızı ev Yıkıldı evlerimiz Yağmalandı mezarlarımız Dağların doruğuna çıktık, Toprağın altına girdik Suların altında kaldık, Gelip buldular bizi Bozdular birliğimizi Altüst ettiler bizi Yakıp yıktılar Yağmaladılar bizi Biz ki analarımızın, kadınlarımızın Ve ölülerimizin uğruna Biz ki onurumuz ve özgürlüğümüz uğruna Toplu ölümleri yeğleyen Bu toprağın insanları Bir ateş bıraktık Hiç sönmeyen ve sönmeyecek olan..."