emre aydın ile tanıdığım, mazisini yıllar sonra öğrenerek 1998 model insan olarak 2020 yılında 1994 tarihli orijinalini az önce klibiyle deneyimlediğim umay umay şarkısı.
Dönemine göre değerlendirince başarılıymış. Değişik bir kokusu var. Ancak sanıyorum Emre Aydın coverını dinlemeye devam edeceğim. zira bir şeyler ham kalmış gibi geldi. Dinleyici olarak yargım; vokal performansının şarkının kalanıyla farklı bir yolda gittiği, hiçbir şeyi değiştirmeden vokalin şarkıyla paralel değil bütün halinde gitmesi halinde çok sevebilecekmişim yönünde.
emre aydın versiyonu para verdiğime zerre pişman olmadığım şarkılardan biridir aynı zamanda. tekrar ve tekrar ve tekrar dinliyorum ve yine de doymuyorum. tuzlu su gibi ama bu zevkli bir şey. mide yanması susuzlukla birleşir de litrelik şişeyi kafaya dikmek ama şişedeki suyun bitmesi üzerine tatmin olmamak gibi. bu şarkının nesi bende bu etkiyi yapıyor bilmiyorum.