İkametgah*: sanayi mahallesi/kağıthane
İş yeri: emniyetevler
Yaş: ergenus evresi
Kahramanımızın ilk iş günü.
Kesinlikle geç kalmamalıyım. İlk iş günü. Saat 7'de işbaşı olacak.
Sabah saat 6'ya kurdum alarmı. Kalktım.
Telefon çalmadı. Baktım kapanmış. Saate baktım dokuz. Anaaa geç kalmışım!
O telaşla pantolonu giydiğim gibi koştum.
Bilen bilir, sanayiden emniyetevlere yayan 35 dakika falan sürer.
Nefes nefese 20 dakikada falan iş yerine vardım. Karşımda patron, diğer çalışanlar ve müşterilerin bazıları öküzün trene baktığı gibi bana bakıyorlar.
-Patron: oğlum bu halin ne?
+ben: özür dilerim. Uykuda kalmışım. Yetişmek için koştum ben de.
-ona demiyorum lan! Niye çıplaksın?
yavaşça başımı indiriyorum ve evet kaç kilometrelik yolu istanbul'un içinde farkına bile varmadan yarı çıplak şekilde koşmuşum.
Aslında koşarken teyzenin biri arkamdan, "vah vah oğlum benim" şeklinde bir şey dediğini duymuştum ama onu bana söylemiş olacağını hiç tahmin etmemiştim. Kadıncağız delirdi sandı beni herhalde.