1. 1184
    Uzun zamandır yüreğim küçük bir kafese kapatılmış gibi, uçmak isteyip de uçamıyor bir türlü. Ellerimden kayıp giden zamana mı üzüleyim, zamanın giderken alıp götürdüklerine mi? Mavide siyahı bulmuş gibiyim.

    Acımasız cümleler yaktığında canımı lal oluyorum, boğazıma düğümleniyor hayatım. Canımı yakanla canını yaktığım arasında bir yerlerde, ne yaptığımı bilmeden debeleniyorum çaresizce. İstemediğim şeyler yapıyorum bazen elimde olmadan. Kırıp döktüklerimden daha çok kanıyorum aslında. Bilmiyorlar.

    En korktuğum şey oldu hep "zarar vermek" ve aslında zarar vermemek için yaptıklarım yüzünden, acımasızca bununla itham edilmek üzüyor en çok beni.

    Ah bir anlasanız benim hangi yağmurlara karıştığımı. Yitirmeden beni, anlayamaz mısınız?
    #137000 petra von kant | 3 hafta önce
     
  2. tümünü göster