şu videoda roger waters ve david gilmour son kez birlikte icra etmişlerdir. daha doğrusu ondan sonra bir daha hiç birlikte söylemediler.
o konsere giden insanların dünyanın en şanslı insanları olduğunu düşünüyorum. zira tam olan yılbaşı biletinize ikramiye vursa ve tüm paranızı bu anı yaşamak için harcasanız yine de böyle bir ana tanıklık edemeyebilirsiniz. işin daha güzel olan yanı ise; oradaki insanlar david gilmour'un orada olduğunu bilmiyorlarmış. genç werther'in acıları kitabında bir söz vardır. werther "bundan sonra başıma ne gelirse gelsin, sevinci, hayatın en saf sevinçlerini tatmadığımı söyleyemeyeceğim." der. orada bulunan dinleyicilerin de bundan sonra başlarına ne gelirse gelsin kendilerini kolay kolay şanssız bir insan olarak tanımlayabileceklerini zannetmiyorum.