karakter kusuru, "karanlık" kişilik özelliklerinden biridir. aynı zamanda "kendini sev" önerisinin misli ile önem derecesi artırılmış türevi.
kibirli insan aşırı istekli bir şekilde gereksiz iddialarda bulunma alışkanlıklarına sahiptir. diğer ölümlülerden daha yüksek statüye sahip olduğunu düşünür ve diğerlerini hor görür.
unuttukları; diğerlerinden iyi ve başarılı olduklarını düşündükleri konuları o diğerleri belki de hiç umursamıyorlar. sen kendini üstün görsen ne?
unutmamaları : boş başak dik, dolu başak eğik durur.
yetersizliklerin çoğalttığı bir duygu kibir. eksik yönlerin insan içinde oluşturduğu boşluğu dolduran bir araç. eksiklikleriyle var olamayanlar, kibir olmadan kendini reddedişe yakınsar. kibri güçlü olduğunu düşündüğü duygularını, yeteneklerini ayakta tutmak için bir araç olarak kullanır. bundan sebep insanoğlunun zayıflığının bir göstergesi de bu duygudur. ayrıca nüfuz arzusu, güç ve ilgi bağımlılığı, hırs kibirle iyi dostturlar.
çok enteresan, çok değişik bir ruh hali. gerçekten enteresan. kibir sahibi kişi zanneder ki dünya kendisinin etrafında dönüyor.
her şeyi kendileri bilir, o kadar gözleri açıktır ki geçmişi, geleceği görürler. onlara ulaşamazsınız, boyunuz yetmez. ancak onlar size ulaşır, aşağı doğru bakması yeterlidir.
burada sıkıntı yok, enteresan olan kısmı bu değil. enteresan olan kısmı, bu hallerinden hiç haberleri yoktur. söylediğinizde inkar etmelerinin sebebi sizi kibirli biri olmadığına inandırma çabası değil, kendilerinin kibirli biri olmadığına inanmalarıdır.
halbuki kibriyle dövdükleri insanlar da en az onlar kadar biliyor, en az onlar kadar görüyor, en az onlar kadar hissediyor olabilir. ancak kibir, onların bunu görmesini engelleyen bir şeydir.
benim bunları buraya "en doğrusunu ben bilirim" havasıyla yazmam da pek bir tezat oldu ya, neyse.
kibirli insanlara kilisede bile rastlamak ilginç geliyor bana. belki bunu düşünmem de beni kibirli biri yapıyordur bilemiyorum orasını. ama elimden geldiğince kibirden uzak durmaya çalışıyorum. umarım bir gün kibirsiz bir insan olurum ama zor gibi.
sartre hakkında şöyle diyor: “insanın kendisiyle kibirlenmesi için zeki, güzel ya da güçlü olduğunu sanması gerekmez. insan hem aptal olduğuna inanıp hem de kendisiyle kibirlenebilir. kibir kendi kendini besleyen bir eğilimdir, özseldir. fakat kayda değer bir zihinsel inançla desteklenmeyen kibir, alınganlık, çekingenlik, kötülük verir.”