gençler hindistandan gelen ve evlere mistik bir aroma salan tütsüleri biliyor. kültürümüzde ise şamanik gelenekten gelen bir tütsü adeti vardı. şimdilerde bir yerlerde yaşıyor ve yaşatılıyor mu bilmem. biz küçükken çok yaramazlık yaptığımızda annem nazar değmiş size diye tütsülerdi bizi. soğan, sarımsak kabuğu çörekotu tuz. ocağın üstüne atar, kabuklar bir alevlenir o alevle çörekotu közerir ince bir duman yapardı. yanında da tekerleme gibi "elemterefiş, kem gözlere şiş". yanan çörekotunun kokusu hoşuma giderdi. arada bir sırf tütsülenmek için yaramazlık yaptığımız da olurdu. daha kudurursak komşu teyze çağrılır kurşun döktürülürdü.
mistisizmin olmazsa olmazı gibi sanki. Tütsülerde tam olarak tanımlayamadığım bir efsun var. Yakıldığı ortamı bambaşka bir boyuta taşıyor ve insana farklı bir düşünüş yolu açıyor. Bence yaratıcılık üzerinde de olumlu bir etkisi var. Lavanta ve vanilya gibi soft kokanları evlere de daha çok yakışıyor.