sesini her duyduğumda hayatta olduğuma şükrettiğim birkaç enstrümandan biri. telli çalgıların en güzellerinden birinin atası, jordi savall'ın elinde şahlanan, normalde ölü olması gerekirken hala meraklılarının ve virtüözlerinin canlı tuttuğu nazik, kibar ve alımlı çalgı, yerini çello ve diğer yaylı grubu çalgılarına bırakıp reveransını yapıp sahneden çekileceğine sevenleri kendisinden vazgeçmediği için hala üretiliyor, çalınıyor, eski eserler kendisiyle hala yeniden yorumlanıyor, hatta kendisi için bestelenmeyen diğer yaylı eserleri bile meraklıları tarafından kendisiyle çalınmak üzere aranje ediliyor, ne mutlu bize. kulağa çalınınca yağ gibi akıp giden bir tınısı var ve dinlerken tarihten kopup geldiğini de hissedebiliyorum.