Boğulmak benim hünerimdir Yağmurlara uzak o topraklarda De ki öldü bu adam Halk diktatörlüğünün birinci yılında
Boğulmak benim hünerimdir Su geçirmez şemsiyeler gibi kollarımı açıp da Yeni geldim, kurundum, söyle ne oldum O mel'un yalnızlığın çorak sayfasında
Kendimi koşuya saldığım bir mevsimdir Yağmur beni kovalar, ben yüzümü yıkarım Kirliyim, arınmam, üç beş kadeh atarım Üstüne de bir cigara yakardım, ben adam olsam