1. Kendinde uğursuzluk bulunan, yomsuz, kadersiz, meymenetsiz, menhus, musibet, meşum, şom.

    Örnek kullanım: Çöküyor dört tarafa uğursuz bir karanlık / Elde kalan, çökmeyen bir şey var: Kahramanlık (F. N. Çamlıbel)
    #108953 tdk | 7 yıl önce
    0genel terim