1. 'un en iyi filmi olmasa da, iyi filmlerinden biridir. ayrıca vogt'un ilk uzun metraj yönetmenlik tecrübesidir. filmin içine girebilmeniz için hem hayal gücünüzün ortalamaya yakın olması hem de festival filmlerinden hoşlanmanız gerekiyor. ikisinden biri eksik olursa, filmden zevk alamazsınız. filmin yapım yılı 2014.

    filmin gerçekle hayali birbirinin içine soktuğu yerlerden pek hoşlandığımı söyleyemem. bunun nedeni de, vogt'un izleyiciye gerçekliğe tutunacak bir dal bile bırakmamış olması. filmi var mesela kendisinin senaryosuna yardım ettiği. onunla bunu ister istemez karşılaştırmak zorunda kaldım. blind'daki gerçeklik hissi, filmin özellikle ortalarına kadar oldukça güven veren bir biçimde devam ederken, bir andan sonra hızla ortadan kayboluyor. yönetmenin bunu bilinçli yaptığı göz önünde bulundurulursa, izleyicinin alıştığı gerçeklik hissi ile hayal gücü arasındaki boşluğu körlük hissinin nasıl olabileceği düşüncesi ile doldurmak en mantıklısı oldu benim. hatta yer yer gözlerimi kapatıp hayal ettiğim bile oldu. işe yarıyor, öneririm. en azından bir anda kopan gerçeklik algınızı hayal gücünüzün içine yedirmek daha kolay oluyor. yazdığım gibi, eskil vogt'un en iyi filmi değil bu. kendisi reprise'ın senaristlerinden biri ama film kendisinin yazdığı bölümlerin ağırlığında geçiyor. onu da izlemenizi öneririm.

    blind içinse, son söz olarak şunu yazabilirim: film izlerken ayakları yere basan bir izleyici olduğunuzu, izlediğinden gerçek zamanlı olarak anlam çıkartabilen bir insan olmayı sevdiğinizi düşünüyorsanız, blind sizlik bir film olmayacaktır. aksi takdirde, çok hoşunuza gidebilir de.

    afiş

    fragman
    #53648 lake of the hell | 8 yıl önce
    0film 
  2. norveç sinemasını sevdiren kişi olarak öne çıkan eskil vogt'un ilk uzun metraj filmi.

    görme yetisini kaybeden Ingrid aynı zamanda yazarlık yapmaktadır. kendince oluşturduğu karakterlerle bir hayal dünyası oluşturmuş ve onları hem kağıda döküyor hem de onların yaşamlarını zihninde yaşıyordur.
    #75500 thedirector | 7 yıl önce
    0film 
  3. Korn'un debut albümünün açılış parçası ve baya gaz parça.

    Davullar, gitar tonu vs her şeyine bayılıyorum bu parçanın. Konser versiyonları da aşırı aşırı gazdır.
    0şarkı