Kelime kök veya gövdesine getirilerek kelimenin yeni bir anlam kazanmasını sağlayan ek: -lik (göz-lük); -ci (ev-ci); -li (ev-li); -inç (sev-inç); -gi (sev-gi); -daş (vatan-daş) gibi.
Sözcüğe eklenerek yeni bir anlam kazanmasını sağlayan (bkz: ek)tir. İsim ve fillere çekim eklerinden önce gelir. Türkçe sondan eklemeli bir dildir. Türkçe'nin bu özelliği yapım eklerinin de varlığıyla yeni kelimeler türetmeye elverişli olduğunun göstergesidir.