gece

  1. 10
    cesare pavese şiiri

    ama rüzgarlı gece, berrak gece
    belleğin belli belirsiz anımsadığı, uzaktır
    bir anıdır. yitmiş şaşkın bir sakinlik
    o da yapraklardan ve hiçlikten oluşmuş. hiçbir şey kalmıyor
    anıların ötesindeki o zamandan, belli belirsiz
    bir anımsama dışında.

    kimi zaman geri dönüyor güne
    yaz gününün kıpırtısız ışığına
    o uzak şaşkınlık.

    boş pencereden
    çocuk diri ve koyu tepelerdeki geceye bakardı
    ve şaşırırdı tepeleri üst üste yığılmış görmekten:
    belirsiz ve berrak devinimsizlik. karanlıkta hışırdayan
    yapraklar arasında, tepeler belirirdi,
    orada güne ait her şey, yamaçlar
    ve ağaçlar ve üzümbağları apaçık ve ölüydü
    ve yaşam bir başka yaşamdı, rüzgardan, gökyüzünden,
    yapraklardan ve hiçlikten.

    kimi zaman geri dönüyor
    günün kıpırtısız sakinliğinde
    anısı o yoğun yaşamın, şaşkın ışıkta.
     
  2. tümünü göster